Ολοκληρώθηκε ο δεύτερος
αγώνας του παγκοσμίου κυπέλλου ποδηλασίας πίστας που διεξήχθη στη Μόσχα
στις 15-17/12/2006. Σ’ αυτές τις 3 ημέρες η Ελληνική ομάδα κατάφερε ένα
νέο πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων από το Βασίλη Ρέππα (10’’603), ο 24χρονος
Κώστας Τρουλινός πήρε την 6η θέση στο Χιλιόμετρο (1’06’’389) σε σύνολο
12 αθλητών, ο Χρήστος Βολικάκης κατετάγη 9ος στο Κέιριν και οι διεθνείς
του ομαδικού σπρίντ κατέλαβαν την 12η θέση. Ποιό είναι όμως το ώφελος
μετά και από τον δεύτερο αγώνα?
Μία γενική απόψη που επικρατεί μετά τη Μόσχα είναι ότι η νεανική
ομάδα έχει δυνατότητες βελτίωσης. Ο προπονητής Κώστας Γεωργιάδης αλλά
και οι παράγοντες της Ελληνικής Ομοσπονδίας φαίνονται ικανοποιημένοι με
τις θέσεις και τους χρόνους των αθλητών. Λίγο – λίγο μαζεύουν βαθμούς
για τον πρώτο στόχο που έχουν θέσει, την πρόκριση στο παγκόσμιο
πρωτάθλημα που θα γίνει στα τέλη Μαρτίου στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα. Εκτός
αυτού, ένας γνώστης των αγωνισμάτων ταχύτητας, ο Γιώργος Χειμωνέτος που
έχει δύο συμμετοχές σε ολυμπακούς αγώνες και διακρίσεις ακόμα και στη
Μόσχα (είχε κερδίσει το σπριντ από τον αγώνα Όμνιουμ του Ευρωπαϊκού
πρωταθλήματος το 1996), φάνηκε να πιστεύει στις δυνατότητες αυτής της
ομάδας.
Ομαδικό σπριντ
Στο ομαδικό σπριντ η 12η θέση δίνει λίγους βαθμούς στα rankings,
ωστόσο αυτοί αποδεικνύονται κρίσιμοι αφού η διαφορά είναι οριακή σε
σχέση με την ομάδα της Ρωσίας, της Ισπανίας, της Ουκρανίας, της Τσεχίας,
και κάποιων ακόμα που βρίσκονται κοντά στην Ελληνική.
Ο Γεωργιάδης λέει οτι ήδη βρισκονται μπροστά από την Μαλαισία στα
rankings (στον αγώνα της Μόσχας ήταν 14η και στο Σίδνεϊ 12η, ενώ η
Ελληνική στην 12η και 11η θέση, αντίστοιχα), ενώ πρέπει να κάνουν
υπολογισμούς για να δούν αν βρίσκονται μπροστά από τις υπόλοιπες ομάδες.
Τα rankings δεν έχουν ανανεωθεί ακόμα εδώ και αρκετό καιρό, όμως η
πορεία της Εθνικής ομάδας δεν φαίνεται να ανησυχεί ιδιαίτερα τους
ιθίνοντες. Ο Γεωργιάδης θεωρεί επίσης ότι οι 6 πρώτες ομάδες είναι
άπιαστες αφού υπάρχουν τεράστιες διαφορές στον τρόπο που δουλεύουν, αν
όμως μπείς σ’ αυτό το «γκρουπ» τα πάντα είναι πιθανά.
Όσον αφορά το παγκόσμιο κύπελλο εκεί υπάρχει μία άλλη βαθμολογία που
δεν τον ενδιαφέρει και δεν κυνηγά βαθμούς γι αυτήν, προέχει ο στόχος της
πρόκρισης για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.
Ο Γιώργος Χειμωνέτος μιλώντας πιό γενικά, πιστεύει οτι χρειάζεται
πολύ δουλειά ακόμη, όμως ο χρόνος έιναι με το μέρος τους, αφού είναι
πολύ μικροί σε ηλικία. Οι χρόνοι της νέας γενιάς σε σχέση με την ομάδα
του Χειμωνέτου (Βασιλόπουλος, Χειμωνέτος, Γεωργαλής) είναι μέχρι και 1
δευτερόλεπτο πιό αργοί (ανάλογα με την πίστα, αλλά και την εποχή του
χρόνου), ωστόσο πρέπει να συνεχίσουν την καλή, ποιοτική προπόνηση για να
έρθει και το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Αυτό έχει συμβεί από τις υπόλοιπες
ομάδες τα τελευταία 10 χρόνια, αφού το 1996 π.χ. που αγωνίζονταν ο
Χειμωνέτος, η πρώτη ομάδα έφερνε σε πίστα 250 μέτρων λίγο κάτω από τα 45
δευτερόλεπτα, ενώ τώρα οι χρόνοι φτάνουν κοντά στα 44, συνέχισε να λέει.
Σπριντ
Η χρόνοι του Βασίλη Ρέππα αλλά και του Χρήστου Βολικάκη δείχνουν οτι
βελτιώνονται συνεχώς αν κρίνουμε από τους δύο τελευταίους αγώνες.
Μάλιστα οι εμφανίσεις του πρώτου συνοδεύτηκαν και από δύο πανελλήνια
ρεκόρ εφήβων. Στο Σίδνεϊ (18/11) κατέρριψε το ρεκόρ που είχε ο Πέτρος
Μαρίτσης από το 2003 στο ποδηλατοδρόμιο της Μόσχας (10’’782).
Όμως η νέα επίδοση, το 10’’768 που έφερε στο Σίδνεϊ τον περασμένο
Νοέμβριο δεν κράτησε πολλές ημέρες αφού το κατέρριψε περίπου ένα μήνα
αργότερα, στη Μόσχα (16/12) με επίδοση 10:603, σε μία πίστα που την ίδια
ημέρα έγινε παγκόσμιο ρεκόρ και που φημίζεται για τις καλές επιδόσεις
των αθλητών σπρίντ. Απ την άλλη πλευρά η πρόκριση στην επόμενη φάση του
αγώνα, τα ζεύγη η δεκάδα για την βαθμολογία του κυπέλλου και τα
μετάλλια, δείχνουν ένα μακρινό όνειρο αφού χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη.
Ο Γιώργος Χειμωνέτος κρατά ακόμα το πανελλήνιο ρεκόρ ταχύτητας
ανδρών (10,29), ωστόσο πιστεύει ότι είναι θέμα χρόνου για το πότε θα το
καταρρίψουν οι «πιτσιρικάδες». Ο ίδιος είπε: «Μπορούν, έχουν τη
δυνατότητα και πρέπει να καταρρίψουν το ρεκόρ μου, αν θέλουν να
διακριθούν στο παγκόσμιο στερέωμα».
Μπαίνοντας σε περισσότερες λεπτομέρειες, τον Χειμωνέτο φάνηκε να τον
προβληματίζει η σταθερότητα των χρόνων (10,76 στο Σίδνεϊ και 10,603 στη
Μόσχα) του Βασίλη Ρέππα, σε δύο πίστες που έχουν σημαντικές διαφορές
μεταξύ τους (η πίστα στη Μόσχα έχει κάποιες ιδιαιτερότητες. Είναι πιο
μεγάλη σε μήκος όμως και πιο μεγάλη σε πλάτος. Το μεγαλύτερο πλάτος της
πίστας δίνει τη δυνατότητα στους αθλητές του σπριντ να έχουν μεγαλύτερη
αρχική ταχύτητα, που αν την κρατήσουν για 200 μέτρα λογικό είναι να
έχουν και καλύτερους χρόνους. Γι αυτό καταρρίφτηκε και το παγκόσμιο
ρεκόρ. Ο Χειμωνέτος υποστηρίζει ότι επειδή ο Ρέππας έχει σταθερούς
χρόνους σε δύο τόσο διαφορετικές πίστες, χρειάζεται περισσότερη
προπόνηση μέγιστης δύναμης για να αποκτήσει και μεγαλύτερη ταχύτητα και
ως αποτέλεσμα θα έχει να φέρνει πολύ καλύτερους χρόνους στην Μόσχα).
Αυτό είπε δεν θα πρέπει να συμβαίνει γιατί δείχνει ότι είναι πολύ
δυνατός αλλά όχι τόσο γρήγορος (έχει να κάνει με την προπόνηση δύναμης,
μέγιστης δύναμης και ταχύτητας…) και για να βελτιωθεί χρειάζεται καλή
και ποιοτική προπόνηση. Ο Ρέππας όμως υποστηρίζει ότι είναι πολύ καλός
αθλητής, έχει πολλές δυνατότητες και θα βελτιωθεί πολύ στη συνέχεια αν
συνεχίσει έτσι.
Απ την άλλη ο Κώστας Γεωργιάδης δεν πιστεύει ότι αυτά τα προβλήματα
είναι σημαντικά αφού όλα είναι κομμάτι του προπονητικού σχεδιασμού του.
Ο ίδιος άφησε να εννοηθεί ότι ακόμα οι αθλητές βρίσκονται στο βασικό
κομμάτι της προετοιμασίας και δεν έχουν περάσει στο ειδικό που θα είναι
και η αιτία για τους πολύ καλούς χρόνους. Εδώ θέλει να πει ότι απλά δεν
είναι ακόμα έτοιμοι και ότι επιτυγχάνεται μέχρι τώρα είναι απλά κέρδος
αφού δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα η προετοιμασία τους. Απλά είναι ένα καλό
δείγμα ότι δουλεύουν σωστά. (Τα λόγια του Γεωργιάδη ως προς την
προπόνηση αναλυτικά: Η συγκεκριμένη περίοδος είναι περίοδος της βασικής
προετοιμασίας. Αυτή την περίοδο δουλεύουμε για την ανάπτυξη της Βασικής
Δύναμης, της μέγιστης δύναμης, της αντοχής στη δύναμη της γενικής
αντοχής και ταχύτητας. Η συμμετοχή της συγκεκριμένης ομάδας στους
διεθνείς αγώνες γίνεται χωρίς διακοπή του προπονητικού σχεδιασμού με
κύριο στόχο την απόκτηση αγωνιστικής εμπειρίας από τους νεαρούς αθλητές,
καθόσον είναι και οι ταχύτεροι την συγκεκριμένη περίοδο. Έπειτα
ακολουθεί κύκλος ανάπτυξης της εκρηκτικής δύναμης. Από τα τέλη
Φεβρουαρίου θα δοθεί έμφαση στην ταχύτητα, υπερταχύτητα και στην
γαλακτική προπόνηση , θα διακοπεί η μυϊκή ανάπτυξη και έτσι θα
φορμαριστούν οι αθλητές που έχουν στόχο στα τέλη Μάρτη, το Παγκόσμιο
Πρωτάθλημα Πίστας. Οι υπόλοιποι αθλητές ακολουθούν διαφορετικό σχεδιασμό
με κορύφωση απόδοσης στο καλοκαίρι. Η έλλειψη των Μαντζουράνη και
Πενταράκη λόγω στράτευσης των αθλητών, δυσκολεύει την πρόκριση σε
παραπάνω αγωνίσματα, για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Ο χρόνος του Βασίλη Ρέππα στο Sydney δείχνει ότι ο αθλητής βρίσκετε
σε ικανοποιητικά επίπεδα από δύναμη και ταχυδύναμη. Η κατάρριψη του
Πανελληνίου ρεκόρ στην Μόσχα με 10:600 ενώ είχε πετύχει λίγο πριν και
10:7, αποδεικνύει ότι ο αθλητής έχει την ταχυδύναμη που χρειάζεται αλλά
δεν έχει ακόμη την απόλυτη ταχύτητα. Φυσικό είναι αφού την απόλυτη
ταχύτητα προπονητικά σχεδιάστηκε να την έχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Αυτό που με ικανοποιεί τώρα είναι ότι έχει την ταχυδύναμη. Εξάλλου στην
πίστα της Μόσχας πήραμε ένα ρίσκο (αθλητής και προπονητής) για επίτευξη
μεγάλης επίδοσης, πράγμα που δεν καταφέραμε. Τι εννοώ, βάλαμε αρκετά
βαρύ γρανάζι για χρόνο κοντά στο 10:3. Δεν το είχαμε όμως. Διαφορετικά
(με γρανάζι 50Χ14) είμαι σίγουρος ότι θα ήμασταν κοντά στο 10:4 με 10:5.
Είναι κάτι σαν την άρση βαρών. Ρισκάρεις, βάζεις μερικά κιλά παραπάνω, ή
τα πετυχαίνεις και διακρίνεσαι όταν σου δίνεται η ευκαιρία, ή
αποτυγχάνεις – αλλά πάλι κάνεις Εθνικό ρεκόρ όπως είναι τώρα στην
περίπτωση του Βασίλη Ρέππα).
Κέιριν
Ένα αγώνισμα που ξεκίνησε από την Ιαπωνία. Τα στοιχήματα ήταν η
κύρια αιτία της γρήγορης ανάπτυξης του, με αποτέλεσμα να υπάρχει στο
πρόγραμμα των ολυμπιακών αγώνων από το 2000. Διατηρείται σχολή στην
Ιαπωνία που εκπαιδεύει ποδηλάτες για να είναι πιο αποτελεσματικοί στο
αγώνισμα. Υπάρχουν κρυφά σημεία που πρέπει να δώσεις έμφαση για να είσαι
πιο αποτελεσματικός στο Κέιριν. Ο Βολικάκης όμως φαίνεται να τα γνωρίζει
πολύ καλά αυτά, αφού είναι ήδη παγκόσμιος πρωταθλητής εφήβων στο
αγώνισμα. Ο νεαρός Βολιώτης δείχνει να έχει πολύ «μαγκιά» μέσα του.
Επίσης το 1996 σε αγώνα του παγκοσμίου κυπέλλου που είχε γίνει στην
Αθήνα, ο Γιώργος Χειμωνέτος είχε πάρει το ασημένιο μετάλλιο απ το Κέιριν
και δείχνει να είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να συμβουλέψει τον Βολικάκη.
Ο Βολικάκης έχει ήδη τρεις βαθμούς στο κύπελλο από την 10η θέση στο
Σίδνεϊ και την 9η στη Μόσχα. Στο Σίδνεϊ ακυρώθηκε από τους κριτές για
αντικανονική θέση και έτσι πήρε μέρος στο μικρό τελικό (βγήκε 4ος εκεί,
άρα 10ος συνολικά), ενώ στη Μόσχα μη θέλοντας να επαναλάβει τα λάθη του,
έτρεξε πιο συντηρητικά, είδε ότι δεν του «βγήκε» η τακτική που
ακολούθησε και αγωνίστηκε πάλι στο μικρό τελικό. Εκεί ήταν 3ος,
παίρνοντας και την 9η θέση στο αγώνισμα.
Ο Γιώργος Χειμωνέτος στη Αθήνα το 1996, που φιλοξενούσε τότε αγώνα
του παγκοσμίου κυπέλλου, είχε πάρει το ασημένιο μετάλλιο, με πρώτο ένα
από τα μεγαλύτερα ονόματα του σπρίντ, τον Τσέχο Πάβελ Μπούραν. Ο Γιώργος
Χειμωνέτος είχε κερδίσει στην σειρά του, στην προκριματική φάση, όπου
του έδινε και την πιο «ευνοϊκή» θέση στην επόμενη φάση. Όταν ξεκίνησε ο
ημιτελικός ο Χειμωνέτος βρίσκονταν ακριβώς πίσω από το ντέρνι και
τερμάτισε έχοντας ακριβώς την ίδια θέση, πρώτος, με αποτέλεσμα να
περάσει στον τελικό του αγωνίσματος. Στον τελικό πήρε το ασημένιο
μετάλλιο επειδή έχασε για πολύ λίγα εκατοστά την πρώτη θέση από τον
Τσέχο Πάβελ Μπούραν, αφήνοντας πίσω του άλλα μεγάλα ονόματα όπως τον
νεαρό τότε Λοράν Γκανέ τον Ιταλό Ρομπέρτο Κιάπα (αγωνίστηκε στο Σίδνει
με τον Βολικάκη και μάλιστα ο Βολιώτης τον πέρασε στην αρχή, αλλά ο
Κιάπα βγήκε τρίτος…) και άλλους.
Το σχόλιο του Χειμωνέτου για τον Βολικάκη είναι: «ο Χρήστος είναι
μικρός ακόμα για το αγώνισμα. Μπορεί να είναι παγκόσμιος πρωταθλητής
εφήβων όμως υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά στους αθλητές των δύο
κατηγοριών, ανδρών και εφήβων. Για έφηβος είναι φοβερός. Στους άνδρες
όμως όλοι στο παγκόσμιο κύπελλο είναι επαγγελματίες, βγάζουν λεφτά από
αυτό, είναι «σκληροί» αθλητές και έχουν πολύ μεγαλύτερη εμπειρία. Μπράβο
του Βολικάκη που μπορεί και αντέχει εκεί με όλα τα μεγαθήρια του
παγκοσμίου σπρίντ».
Και συνέχισε λέγοντας: «Η εμπειρία αυτών των αθλητών είναι πολύ
μεγάλη και συνήθως στα προκριματικά το μόνο που θέλουν είναι την
πρόκριση για την επόμενη φάση (ημιτελικούς και τελικούς). Γι αυτό
σχετικά πιο εύκολα έρχεται η πρώτη θέση για τον Βολικάκη στην αρχή και
είναι πολύ πιο δύσκολη στη συνέχεια. Από εκεί και πέρα, τα πράγματα
είναι φυσιολογικό να δυσκολεύουν αφού παίζονται τα μετάλλια».
Τέλος ο Χειμωνέτος προκαλεί τους κατά πολύ νεότερούς του, Βολικάκη
και Ρέππα σε έναν αγώνα σπριντ και Κέιριν. Όχι για να τους περάσει, όπως
λέει αλλά για να τους αποδείξει ότι η εμπειρία παίζει πολύ σημαντικό
ρόλο. Ο ίδιος και γενικά η γενιά του πειραματίστηκαν πολύ στους αγώνες,
για να μάθουν να διακρίνονται, ωστόσο δεν χρειάζεται να κάνουν τα ίδια
λάθη αφού υπάρχει ήδη η τεχνογνωσία και μπορούν να την δείξουν.
Επόμενος αγώνας του παγκοσμίου κυπέλλου είναι στο Λος Άντζελες από
τις 19-21 Ιανουαρίου.
